Startanimatorcursus

Van OKAN-klas naar het speelplein:
Norjan en Abdullahi zetten hun eerste stappen als animator

Deze zomer organiseert Bosco Base, in samenwerking met Stad Leuven, een startanimatorcursus voor leerlingen uit de OKAN-klassen. Norjan (16) en Abdullahi (17) zetten dankzij de cursus binnenkort hun eerste stappen als animator op een speelplein. "Noem ons maar Nor en Ab," lachen ze. "Dat is makkelijker uit te spreken."

Een nieuwe taal, een nieuw begin

Nor komt uit Koerdistan, Ab uit Somalië. Allebei volgen ze les in de OKAN-klas van Redingenhof in Leuven. OKAN staat voor Onthaalklas voor Anderstalige Nieuwkomers en helpt jongeren die pas in België zijn om Nederlands te leren.

"Toen ik hier aankwam, kende ik niemand en was ik bang," vertelt Nor. "In de OKAN-klas heb ik mensen leren kennen uit Afghanistan, Pakistan, Turkije en Syrië. Daar kreeg ik hulp en kon ik vrienden maken."

De leerlingen krijgen er Nederlands, wiskunde en Project Algemene Vakken. Na maximaal twee jaar stromen ze door naar het gewone onderwijs.

"Het eerste jaar was moeilijk," zegt Nor. "Maar nu lukt het veel beter." Ab knikt. "Ik vind Nederlands eigenlijk niet zo moeilijk. De letters zijn dezelfde als die van het Somalisch. Alleen is het soms lastig dat mensen in Vlaanderen in verschillende regio's een ander dialect of met andere accenten spreken."

Vrijwilligerswerk ontdekken

Elke woensdag komt iemand van Stad Leuven langs in de school om de leerlingen kennis te laten maken met het vrijetijdsaanbod en vrijwilligerswerk.

"Zo hoorden we voor het eerst over animator zijn," vertelt Ab. "Dat leek ons meteen leuk."

Voor allebei is het een totaal nieuwe wereld.

"In Somalië brengen ouders hun kinderen niet naar een speelplein," zegt Ab. "En in Turkije kost dat veel geld. Dat is heel anders dan hier."

Anneline, cursusbegeleider van Bosco Base vertelt: "We willen deze jongeren dezelfde kansen geven als andere jongeren om zich als animator te engageren. Tijdens de cursus maken ze kennis met hoe een speelpleinwerking in België werkt en geven we hen ook handvaten waarmee ze hun eigen identiteit als animator kunnen ontwikkelen."

Dromen voor de toekomst

Voor Nor sluit de animatorcursus perfect aan bij haar toekomstplannen.

"Ik hou van kinderen en ik wil later kleuterjuf worden. Op het speelplein kan ik al leren om kinderen te begrijpen en te leren wat ze nodig hebben."

Ab ziet zijn toekomst anders, maar kijkt even hard uit naar de zomer.

"Ik wil later niet met kinderen werken, maar ik vind het wel leuk om activiteiten met hen te doen."

Leren door te doen

Tijdens de cursus oefenen de jongeren voortdurend in de praktijk. Ze leren hoe je een spel voorbereidt, uitlegt en begeleidt.

"De eerste dag was een beetje moeilijk," vertelt Ab. "We moesten een spel uitleggen alsof er kinderen voor ons stonden."

Iedere deelnemer bereidde een spel voor uit België of uit zijn eigen land. Daarbij leren ze werken met de MAAFTE, een eenvoudige methode om een spel stap voor stap uit te leggen.

"Dat is echt een goede manier," zegt Ab. "Zo is het voor iedereen duidelijk. Het is beter om eerst de cursus te volgen en daarna animator te worden."

Ook Nor merkt hoeveel ze al geleerd heeft. "Je moet een duidelijke speluitleg geven. Er is altijd een spelleider. Je moet nadenken over het materiaal en goed voorbereid zijn."

Volgens Anneline gaat de cursus veel verder dan alleen spelletjes uitleggen. “Een spel voor kleuters ziet er anders uit dan een spel voor tieners. We leren hen nadenken over de leefwereld van kinderen van verschillende leeftijden. We staan ook stil bij de vraag: wat maakt een goede animator? Een goede animator neemt verantwoordelijkheid, speelt actief mee en zorgt ervoor dat kinderen enthousiast blijven."

Spelen kent geen taal

Hoewel Nederlands voor veel deelnemers nog een uitdaging is, hoeft dat geen hindernis te zijn.

Anneline: "Tijdens het spelen verdwijnt die drempel vaak vanzelf," vertelt Anneline. "Wel zijn er soms cultuurverschillen. Zo hadden veel deelnemers zich nog nooit verkleed voor een spel.

Op een Belgisch speelplein is dat heel normaal. Daarom hebben we daar bewust tijd voor gemaakt. Bij sommigen gaat dat meteen heel spontaan, anderen moeten nog wat wennen aan het spelen van een personage."

"Ik heb me al verkleed als Batman," lacht Ab. "Mij verkleden met de kindjes, dat gaat leuk zijn."

"Ik ga dat straks ook doen," vult Nor aan.

Klaar voor de eerste speelpleinzomer

Tijdens de cursus leren de jongeren ook hoe ze omgaan met alledaagse situaties op een speelplein.

"Vandaag leerden we over kleuters, kinderen van de lagere school en tieners," vertelt Nor. "Wat doe je als een kindje naar het toilet moet? Of als iemand valt, verdrietig is of verloren loopt?"

Ze voelt zich intussen een stuk zekerder. "Als een kindje valt, weet ik nu wat ik moet doen. Eerst vragen wat er gebeurd is, het kind helpen en als het nodig is een pleister geven."

Anneline ziet dat de sfeer in de groep goed zit: “Ze zijn allemaal heel enthousiast. Je merkt dat ze allemaal met hetzelfde doel aan de cursus beginnen: ze willen animator worden en kinderen een fijne tijd bezorgen. Vanuit die gedeelde passie ontstaat er een band tussen de jongeren.”

Ook Nor en Ab merken dat. "Het is leuk met de andere cursisten," besluiten ze. "We kennen elkaar nu veel beter."

Met een rugzak vol nieuwe vaardigheden, nieuwe vriendschappen en veel enthousiasme zijn Nor en Ab helemaal klaar voor hun eerste speelpleinzomer als animator.